Ciało obce w psim oku

Psy biegają blisko ziemi, stąd też do ich oczu, zwłaszcza podczas bardzo wietrznej pogody trafiają różnego rodzaju zanieczyszczenia. Drobne paprochy są podczas snu w sposób naturalny usuwane i po nocy pojawiają się w formie małej, suchej grudki w wewnętrznym kąciku oka. Wystarczy przemycie płatkiem higienicznym zwilżonym odpowiednim preparatem lub letnią wodą, żeby nie było po nich śladu. Nie wolno ich wydrapywać na sucho, bo zostaną szpecące, łyse plamy na sierści.

Większe zanieczyszczenia, takie jak kryształki piasku, owady lub niewielkie kawałki roślin podrażniają gałkę oczną i w krótkim czasie powodują łzawienie, zaczerwienienie i ból oka, z którym pies próbuje sobie radzić trąc je łapą. Efekt jest odwrotny do zamierzonego, bo często dochodzi do dodatkowego okaleczenia oka. Nie wolno mu na to pozwolić! W tym przypadku można mu pomóc we własnym zakresie, ale tylko wtedy, kiedy pies jest spokojny i bez problemu poddaje się wszystkiemu, co robi jego opiekun. Kładziemy go na boku, delikatnie odciągamy powiekę trzymając ją za rzęsy i przemywamy oko czystą przegotowaną wodą. Najlepiej zrobić to strzykawką (bez igły !!) używając wody o temperaturze ciała, bo wtedy jest mniejsze ryzyko, że pies się wystraszy i będzie usiłował się wyrwać. Ręka ze strzykawką powinna być oparta o głowę psa, a płyn spływać bardzo delikatnym strumieniem, a nie pod ciśnieniem. Płuczemy zawsze w kierunku od skroni do nasady nosa! Postępujemy w ten sposób ze wszystkimi powiekami i jeśli pies się uspokoi, można uznać, że nic w oku nie zostało. W przeciwnym razie, szczególnie jeśli widać, że nadal mu coś przeszkadza, trzeba go nie zwlekając zawieźć do weterynarza.

I wreszcie sytuacja najpoważniejsza, kiedy w oku tkwi pokaźnych rozmiarów ciało obce. Usuwanie go we własnym zakresie jest bardzo ryzykowne, bo różne kłoski i trawy a nawet patyki, które najczęściej są przyczyną tego rodzaju urazów, mają ostre brzegi i mogą w czasie usuwania poważnie uszkodzić gałkę oczną. Pies odczuwa silny ból, szaleje i usiłuje trzeć okiem o różne przedmioty, trzeba temu za wszelką cenę zapobiec, przytrzymać go i jak najprędzej, nie podejmując prób wyjmowania, zawieźć go od razu do lekarza weterynarii, jeśli to możliwe, okulisty. Najważniejsze to uniemożliwić psu drapanie oka, które powoduje dodatkowe okaleczenie gałki ocznej. Najbardziej skuteczny jest kołnierz weterynaryjny, ale jeśli go nie mamy, można psu zawinąć na głowie rulon plastiku lub sztywnego papieru i zabezpieczyć bandażem przed rozwinięciem lub ściągnięciem. Tego rodzaju konstrukcja chroni przed poranieniem oka i penetracją ciała obcego do głębszych warstw gałki ocznej, problem w tym, że nie każdy pies to zaakceptuje. Małego psa można zawinąć w koc na tyle ciasno, żeby nie był w stanie sięgnąć łapami do oczu.

Trudno uwierzyć, że wyjęto to z psiego oka

W gabinecie weterynaryjnym pies otrzyma znieczulenie, co pozwoli na spokojne zlokalizowanie ciała obcego i delikatne jego usunięcie. Jeśli uda nam się dotrzeć do lecznicy możliwie szybko, nie dojdzie do uszkodzenia gałki ocznej, a przy większym urazie pies otrzyma fachową pomoc, w skrajnych przypadkach nawet chirurgiczną. Z reguły oko wymaga potem kilkudniowego leczenia wspomagającego gojenie a także osłony antybiotykowej przed rozwojem infekcji bakteryjnej. Leki trzeba podawać skrupulatnie aż do końca kuracji, nawet jeśli będzie się nam wydawało, że wszystko jest już całkowicie zagojone. Pamiętajmy, że nie wolno podawać psu żadnych środków przeciwbólowych bez konsultacji z lekarzem weterynarii, bo niektóre z nich, zwłaszcza te, którymi my się wspomagamy, mogą psu zaszkodzić.

Uwaga:

Artykuł ma charakter informacyjny. Naszym celem jest zwrócenie uwagi opiekuna psa na te zmiany w jego wyglądzie oraz zachowaniu, które mogą być objawem choroby. Jeśli coś nas niepokoi, nie zwlekajmy z wizytą u lekarza weterynarii. Pies nie powie, co mu dolega, dlatego obserwujmy go bardzo uważnie, by móc przekazać jak najwięcej istotnych informacji o jego dolegliwościach i odpowiedzieć na zadawane pytania. Ułatwi to postawienie prawidłowej diagnozy i zwiększy szanse naszego przyjaciela na szybki powrót do zdrowia.

Pozostałe artkuły z tego działu

POPULARNE ARTYKUŁY

  • Często decyzja kupna psa podejmowana jest spontanicznie, bez większego zastanowienia i dopiero kiedy pies pojawi się w domu zaczyna się wzajemne

  • Sporo osób decydujących się na kupno psa rasowego, nie zdaje sobie sprawy z tego, że ciąży na nich obowiązek zapłaty podatku. Tymczasem sprzedaż rz...

  • Kwestia dominacji psa w stosunku do właściciela nie budzi już wątpliwości. Stwierdzono, że ponieważ nie ma sfory międzygatunkowej, nie ma również d...

  • Międzynarodowa Federacja Kynologiczna, Fédération Cynologique Internationale (FCI) jest największą organizacją kynologiczną na świecie, została ...

  • Tuż przed porodem zaczynają się skurcze. Suka staje się bardzo niespokojna, nie może znaleźć sobie miejsca, biega po całym pokoju, drapie i mocno d...

  • Pielęgnacja sierści a szczególnie przygotowanie jej do wystaw, w przypadku niektórych ras jest prawdziwą sztuką, starannie przez wtajemniczonych

  • Jeśli nie znasz znaczenia słowa, które pojawiło się w którymś z naszych artykułów, możesz szybko sprawdzić jego znaczenie w naszym Słowniku kynolog...

  • Choroba ma podłoże hormonalne i występuje najczęściej u niekastrowanych samców, u suk jest następstwem dysfunkcji jajników. Czynnikiem wyzwalajacym ..

  • Psy zwracają zjedzony pokarm na tyle często, że właściciele mają tendencję do lekceważenia tego zjawiska. Robią to już szczenięta, które w ten spos...

  • Żeby nie było niespodzianek, należy zawczasu ustalić warunki krycia. Mamy kilka przewidzianych przez regulamin możliwości: Równowartość szczenia...

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.