Do tej grupy zalicza się psy, których waga nie przekracza 10 kg, takie jak chihuahua, yorkshire terrier, jamnik, sznaucer miniaturowy i wiele innych. To nie są identyczne stworzenia jak psy dużych ras, tyle tylko, że zminiaturyzowane. Bardzo się od nich różnią zarówno pod względem anatomii jak i fizjologii, co oczywiście nie pozostaje bez wpływu na ich potrzeby żywieniowe. Dlatego też nasi najmniejsi przyjaciele powinni otrzymywać karmę opracowaną z uwzględnieniem tych wyjątkowych uwarunkowań i potrzeb.
Na czym polega różnica?
• Jeśli porównamy wagę dwóch dorosłych psów, z których jeden należy do ras olbrzymich (np. mastiff angielski) a drugi do ras małych (np. pekińczyk), to stwierdzimy, że dorosły mastiff jest 20 razy cięższy, niż dorosły pekińczyk. Jeśli natomiast porównamy ich wagę urodzeniową, to zobaczymy, że szczenię mastiffa w momencie urodzenia jest tylko 6 razy cięższe niż szczenię pekińczyka. Weźmy inny przykład: mały pudelek w wieku trzech miesięcy osiąga połowę swojej dorosłej wagi, a w wieku ośmiu miesięcy ma już swoją wagę ostateczną. Nowofundland połowę swojej wagi osiąga w wieku sześciu miesięcy a dorosłą wagę dopiero w wieku 24 miesięcy. Pierwszy swoją wagę urodzeniową zwiększył 20 razy, drugi 100 razy. To pokazuje, że tempo wzrostu bardzo się różni, jest zupełnie inne w zależności od wielkości psa. Inny jest także czas, jaki tym psom jest potrzebny do osiągnięcia dojrzałości.
• Małe rasy osiągają dojrzałość w wieku 12 miesięcy, dużym potrzeba na to dwa razy więcej czasu, bo aż około 24 miesięcy. Dlatego też małemu psu podaje się karmę dla szczeniąt nie dłużej niż do ukończenia pierwszego roku życia, dużemu natomiast do ukończenia niemal dwóch lat, a właściwie do momentu, w którym pies będzie miał już sylwetkę dobrze zbudowanego dorosłego psa.
• W zależności od wielkości, psy również inaczej się starzeją. Te należące do dużych ras starzeją się szybciej i bardziej ich ta starość doświadcza. Podczas gdy u psów dużych ras objawy starzenia pojawiają się już w wieku około 5-6 lat, to u psów należących do małych ras przeważnie dopiero w wieku 7-8 a nawet 9 lat. To powoduje, że psy dużych ras powinny około dwa lata wcześniej przejść na karmę przeznaczoną dla psów w starszym wieku niż ras małych.
Wszystko to pokazuje, że małe psy żyją intensywniej i dłużej. Prowadzą bardzo aktywny tryb życia i w związku z tym mają wyjątkowo duże, większe niż psy dużych ras, potrzeby energetyczne. Muszą więc otrzymywać pokarm skondensowany, wysokobiałkowy, który zaspokoi ich potrzeby żywieniowe, ale nie obciąży małego, delikatnego żołądka. Dlatego też idealnym pożywieniem dla psów małych ras jest karma typu “adult mini”, która pozwoli utrzymać właściwy bilans energetyczny będącego w nieustannym ruchu, pełnego energii psa. Większość małych psów należy do ras ozdobnych, dlatego też duże znaczenie ma obecność w karmie kwasów Omega 3 i Omega 6, które zapewniają psu mocną, zdrową sierść.
Małe psy bywają bardziej od dużych wybredne i kapryśne w jedzeniu, dlatego też przeznaczone dla nich karmy powinny być wyjątkowo smakowite. Jeśli psu karma nie smakuje i nie chce jej jeść, właściciele mają tendencję do ulegania jego kaprysom i dawania mu tego „co lubi”. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że podawanie szyneczki, ciastek i smakołyków jest dla psa bardzo niezdrowe, bo prowadzi do powstania niedoborów najważniejszych składników pokarmowych, a to z pewnością ujemnie odbije się na jego zdrowiu. Małe psy, szczególnie niektórych ras, mają niestety tendencję do tycia i trzeba kontrolować ilość podawanej im karmy. Bardzo często ich właściciele są przekonani, że są to psy kanapowe, które nie wymagają ruchu. Wręcz przeciwnie, ruch jest im bardzo potrzebny nie tylko dla wyładowania nadmiaru energii, ale także dla zdrowia. Brak ćwiczeń fizycznych w połączeniu z nadmiarem jedzenia prowadzi do otyłości, chorób serca i skraca psu życie.
Do karmienia psów ras małych i miniaturowych polecamy:
doskonałą, niezawierającą chemicznych konserwantów, w 100% naturalną, bezzbożową duńską karmę:
więcej informacji millsfarm.pl
