Nieświeży oddech, w nomenklaturze medycznej zwany halitozą, jest prawdziwą zmorą właścicieli psów. Niestety wielu z nich uważa, że nic nie można na to poradzić i jedynym działaniem jakie podejmują, jest zakup produktu niwelującego powalający zapach wydobywający się z psiego pyska. Nic to oczywiście nie daje, bo żeby uzyskać długotrwałą poprawę, trzeba się wybrać z psem do lekarza, który ustali przyczynę problemu i podejmie odpowiednie leczenie. Nie wolno tego lekceważyć, ponieważ cuchnący oddech jest nie tylko problemem estetycznym, ale świadczy o toczącym się procesie chorobowym, którego źródło znajduje się wprawdzie w obrębie jamy ustnej, ale może mieć również niekorzystny wpływ na wiele ważnych dla psiego organizmu narządów.
Przyczyny nieświeżego oddechu mogą być różne:
- Najczęstszą jest obecność kamienia nazębnego. W trakcie jedzenia na powierzchni zębów osadzają się drobinki pokarmu, które po upływie pewnego czasu rozkładają się stanowiąc idealną pożywkę dla rozwoju bakterii. Od momentu utworzenia się płytki nazębnej, dalsze narastanie kamienia postępuje bardzo szybko. Płytka staje się coraz grubsza, bo do jej nierównej powierzchni łatwo przylegają rozkładające się resztki jedzenia, a do nich następne warstwy kamienia Na tym etapie nie pomoże już tylko mycie zębów, konieczne jest niezwłoczne usunięcie kamienia nazębnego, bo tylko to jest w stanie poprawić higienę jamy ustnej.
- Jak widać na zdjęciu, rozrastająca się płytka nazębna wciska się również pod dziąsła, kaleczy je, a rozwijające się wskutek tego bakterie prowadzą do zapalenia dziąseł. Ich obrzęk powoduje, że nie przylegają ściśle do zębów, tworzą się odstające kieszonki zębowe, do których dostają się resztki jedzenia, rozkładają się w nich i po pewnym czasie powodują stan zapalny.
- Kamień nazębny jest również odpowiedzialny za paradontozę, która jest problemem znacznie poważniejszym niż zapalenie dziąseł, ponieważ dotyka tkanek, które stanowią rusztowanie zęba. Na skutek osłabienia i ubytku substancji kostnej zęby się ruszają, powodują ból i nasilenie stanu zapalnego, a co za tym idzie, niemiłego zapachu
- Przyczyną halitozy może być także ropne zapalenie migdałków, które wymaga odpowiedniego leczenia. Jeśli terapia okaże się nieskuteczna i stany zapalne będą nawracać, jedynym wyjściem może okazać się ich usunięcie.
Bardzo charakterystyczny i wyjątkowo nieprzyjemny zapach pojawia się w przypadku zakażeń skórnych, które obejmują owłosione miejsca w okolicy warg. Wymagają one szybkiego leczenia, bo są przez psa bardzo często przygryzane i z tego powodu szczególnie bolesne.- Źródłem halitozy mogą być także nadziąślaki, pojawiające się na dziąsłach psa narośle, pod którymi zatrzymują się resztki jedzenia. One również są bardzo często nagryzane, co otwiera drogę rozmaitym bakteriom, które powodują powstawanie bolesnych stanów zapalnych.
- Przyczyn halitozy szuka się zazwyczaj w obrębie jamy ustnej, podczas gdy odpowiedzialne mogą być również schorzenia, które nie mają z tym miejscem nic wspólnego. Wymienić tu trzeba przede wszystkim stany zapalne żołądka oraz jelit, problemy z trawieniem i nadkwasotę. Schorzenia te są dość często wynikiem nieodpowiedniej, zbyt bogatej w węglowodany diety.
- Do chorób powodujących halitozę należy również cukrzyca, której może towarzyszyć wydobywający się z pyska bardzo charakterystyczny zapach fermentujących jabłek. Przy niewydolności nerek pojawia się tzw. oddech uremiczny, którego przyczyną jest zwiększenie poziomu mocznika we krwi. W tym przypadku przyczyna halitozy znajduje się poza jamą ustną zwierzęcia i tylko odpowiednie leczenie może ją wyeliminować.
- Niektóre psy mają niestety paskudny zwyczaj zjadania własnych lub pozostawionych przez inne zwierzęta odchodów, zwany koprofagią. O zapachu psiego oddechu po tego rodzaju zakąsce lepiej nie mówić, gorsze jest to, że nasz przyjaciel podczas takiego ucztowania może zarazić się wszystkimi możliwymi pasożytami.
Jak walczyć z nieświeżym oddechem?
Pojawienie się halitozy wymaga przede wszystkim wprowadzenia rygorystycznej higieny jamy ustnej. Konieczne może się również okazać usunięcie wszystkich ruszających się zębów. Jeśli to nie pomoże, potrzebne będzie wykonanie szeregu badań zleconych przez lekarza weterynarii. Zdiagnozowanie i wyleczenie choroby będącej przyczyną tego stanu rzeczy spowoduje również ustąpienie nieprzyjemnego zapachu, a utrzymanie higieny jamy ustnej pozwoli dłużej cieszyć się efektem tych zabiegów.
Do mycia zębów można psa bez problemu przyzwyczaić, byle tylko oswajanie go ze szczoteczką rozpocząć już od pierwszych miesięcy życia. Systematyczne czyszczenie zębów daje naprawdę znakomite rezultaty, zwłaszcza jeśli robi się to specjalną trójstronną szczoteczką, która czyści zęby ze wszystkich stron. Jeśli nasz podopieczny je suchą karmę, nie należy jej moczyć, bo twarde granulki doskonale czyszczą zęby.
Uwaga:
Artykuł ma charakter informacyjny. Naszym celem jest zwrócenie uwagi opiekuna psa na te zmiany w jego wyglądzie oraz zachowaniu, które mogą być objawem choroby. Jeśli coś nas niepokoi, nie zwlekajmy z wizytą u lekarza weterynarii. Pies nie powie, co mu dolega, dlatego obserwujmy go bardzo uważnie, by móc przekazać jak najwięcej istotnych informacji o jego dolegliwościach i odpowiedzieć na zadawane pytania. Ułatwi to postawienie prawidłowej diagnozy i zwiększy szanse naszego przyjaciela na szybki powrót do zdrowia.
