W sytuacji, gdy mamy do czynienia z widocznym gołym okiem guzem, trudno go nie zauważyć, choć u bardzo mocno owłosionego psa można go w początkowej fazie dość łatwo przeoczyć zwłaszcza, jeśli właściciel nie ma zwyczaju psa głaskać, kąpać lub czesać. Jeśli tylko znajdziemy coś podejrzanego, jakiś guz lub podejrzanie wyglądającą narośl, trzeba niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza weterynarii. Nie należy na zapas panikować, bo wiele tego rodzaju zmian ma charakter łagodny i nie zagraża życiu psa, ale też w żadnym przypadku nie wolno zwlekać, bo jeśli mamy do czynienia z nowotworem złośliwym, liczy się każdy dzień.
Problem jest poważniejszy gdy mamy do czynienia z nowotworem narządów wewnętrznych, układu krwionośnego lub chłonnego. W tym przypadku pierwszym „namacalnym” ostrzeżeniem, że w organizmie psa dzieje się coś niepokojącego, jest powiększenie węzłów chłonnych. Pozostałe objawy bywają bardzo niespecyficzne, często identyczne jak w wielu innych chorobach i dopiero nieskuteczność leczenia przy pogarszającym się stanie ogólnym psa nasuwa podejrzenie nowotworu. Niestety na tym etapie szanse na przeżycie z każdym dniem maleją.
Zachęcam wszystkich, żeby raz na dwa tygodnie zrobili przegląd, dokładnie obejrzeli psa i sprawdzili czy na jego ciele nie pojawiło się coś niepokojącego. Jak to zrobić podpowiadamy w zakładce Profilaktyka zdrowotna – Nie przegap pierwszych objawów choroby Jeśli widzimy, że pies nadmiernie interesuje się jakimś miejscem lub je wygryza, trzeba je natychmiast obejrzeć i zaopatrzyć a jeśli nie ma widocznej poprawy lub od razu wygląda podejrzanie, zaprowadzić go do lekarza.
Szczególnie powinny zaniepokoić:
- Powiększone węzły chłonne, najłatwiej wymacać je za żuchwą, mogą być objawem chłoniaka. Postawienie diagnozy wymaga wykonania biopsji i badania histopatologicznego pobranego wycinka
- Guzy i narośle na ciele, zarówno te, które się pojawiły jak i te, które się rozrosły lub zmieniły wygląd. Również w tym przypadku diagnozę stawia się na podstawie biopsji i badania histopatologicznego pobranego wycinka
- Jednostronne lub obustronne powiększenie brzucha może świadczyć o obecności guza i wymaga wykonania badań diagnostycznych takich jak RTG lub USG
- Wymioty i biegunka, które nie są spowodowane niedyspozycją żołądkową lub innym schorzeniem. Chodzi o powtarzające się wymioty i biegunki, które powinny szczególnie zaniepokoić, jeśli zawierają domieszkę krwi, bo mogą być objawem nowotworu układu pokarmowego, zwłaszcza żołądka
- Problemy z oddawaniem moczu oraz pojawienie się krwi w moczu. Tego rodzaju objawy zazwyczaj towarzyszą kamicy lub infekcjom dróg moczowych, ale mogą być również spowodowane obecnością guza w pęcherzu moczowym lub nerce.
- Krwawienie z ucha, nosa, jamy ustnej, odbytu lub genitaliów zawsze jest bardzo niepokojące, zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z psem w starszym wieku
- Suchy kaszel i trudności z oddychaniem towarzyszą wielu schorzeniom, od przeziębienia, kaszlu kenelowego, zapalenia płuc i chorób serca począwszy na nowotworze płuc skończywszy
- Nieprzyjemny zapach z jamy ustnej oraz trudności z połykaniem, pominąwszy wiele różnych, dających się leczyć chorób przyzębia, mogą być spowodowane nowotworem
- Kulawizny w przypadku psów dużych i olbrzymich ras mogą wskazywać nie tylko na problemy w funkcjonowaniu aparatu ruchu ale także na obecność nowotworu kości. Do postawienia diagnozy konieczne jest badanie RTG.
- Gwałtowna utrata wagi – jeśli nie można jej powiązać z rekonwalescencją lub inną zdiagnozowana chorobą, jest bardzo charakterystycznym objawem towarzyszącym niemal wszystkim rodzajom nowotworów i świadczący o wyniszczeniu organizmu
- Zmiany w zachowaniu psa, takie jak posmutnienie, brak apetytu, szybkie zmęczenie, apatia, niechęć do zabawy, drażliwość, popiskiwanie, odgryzanie się przy próbie dotykania
Objawy choroby nowotworowej niejednokrotnie bywają trudne do zauważenia i zinterpretowania, często są bardzo nietypowe i dają dolegliwości w miejscach odległych od pierwotnego ogniska nowotworowego. Zdarza się, że najpierw zostaje zlokalizowany przerzut a dopiero później jego źródło.
Właściciel, który zauważył u swojego psa któryś z objawów mogących nasunąć podejrzenie choroby nowotworowej, lub nawet kilka z nich łącznie, powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii, który mając do dyspozycji szereg badań diagnostycznych może zlokalizować źródło problemu. Nie lekceważmy nietypowych dla psa zachowań, bo bardzo często są skutkiem choroby i starajmy się znaleźć ich przyczynę. Każda, czasem z pozoru nieważna obserwacja może pomóc w postawieniu diagnozy. Nie zwlekajmy z zaprowadzeniem psa do lekarza, bo chociaż nie wszystkie podejrzane zmiany muszą być groźne, to w przypadku nowotworu bardzo często czynnikiem decydującym o powodzeniu terapii jest czas.
