W Polsce, podobnie jak we wszystkich krajach Wspólnoty Europejskiej, istnieje ustawowy obowiązek szczepienia zwierząt domowych przeciw wściekliźnie:
1. Psy powyżej 3 miesiąca życia na obszarze całego kraju oraz lisy wolno żyjące na obszarach określonych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa podlegają obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie (art. 56 ust.1).
2. Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3 miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia (art. 56 ust. 2).
3. Kto uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, podlega karze grzywny (art. 85 ust 1)
4. Szczepień psów przeciwko wściekliźnie dokonują lekarze weterynarii świadczący usługi weterynaryjne w ramach prowadzonej działalności leczniczego dla zwierząt.
5. Psy poddane szczepieniu podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez lekarzy weterynarii. Po przeprowadzeniu szczepienia posiadaczowi psa wydaje się zaświadczenie lub dokonuje się wpisu w paszporcie psa albo w książeczce zdrowia.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, mając na względzie zmniejszenie ryzyka wystąpienia niektórych chorób zakaźnych zwierząt na określonej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, określa w drodze rozporządzenia wzór i szczegółowy sposób prowadzenia rejestru oraz wzór zaświadczenia.
Podstawa prawna: ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1539 ze zm.)
Warto wiedzieć, że:
Jest to jedyne obowiązkowe szczepienie, jakiemu właściciel jest zobowiązany poddać swojego psa. Przypadków wścieklizny jest na szczęście coraz mniej, ale szczególnie wśród dzikiej zwierzyny ciągle się zdarzają. Dlatego też obowiązku szczepienia nie wolno lekceważyć, bo pogryzienie przez chore zwierzę może być mieć dla poszkodowanego skutki śmiertelne. Więcej na temat szczepień przeciw chorobom zakaźnym w artykule Szczepienia p/chorobom zakaźnym.
Zaszczepić psa może każdy, wybrany przez jego właściciela lekarz weterynarii, który każdorazowo odnotowuje ten fakt w prowadzonym przez siebie specjalnym rejestrze. Właściciel otrzymuje zaświadczenie, które powinien starannie przechowywać, ponieważ różnego rodzaju służby porządkowe mają prawo żądać jego okazania. Zawsze jest sprawdzane podczas przekraczania granicy państw oraz przy kontroli weterynaryjnej na wystawach kynologicznych. Możemy być proszeni o jego okazanie w środkach komunikacji miejskiej, mają prawo i powinni go wymagać organizatorzy różnego rodzaju konkursów i szkoleń dla psów.
W przypadku pogryzienia przez psa, właściciel ma obowiązek okazać poszkodowanemu świadectwo szczepienia przeciw wściekliźnie. Jest on oczywiście odpowiedzialny za wszystkie wyrządzone przez psa szkody, ale poszkodowany może przynajmniej odetchnąć z ulgą, że nie grozi mu zarażenie śmiertelną chorobą. Gorzej, gdy jak się to często zdarza, nie uda się go namierzyć, lub gdy sprawca jest znany, ale właściciel psa nie dopełnił obowiązku jego zaszczepienia.
Jeśli pies, który pogryzł nie był szczepiony, obowiązkowo zostaje poddany 15-to dniowej obserwacji. Jeśli w tym czasie lekarz weterynarii nie stwierdzi klinicznych objawów wścieklizny, jest niemal pewne, że pies jest wolny od tej choroby. U człowieka okres inkubacji trwa od 20 do 90 dni. Dlatego osoba pogryziona przez nieszczepionego lub niezidentyfikowanego psa lub jakiekolwiek inne zwierzę, powinna niezwłocznie zgłosić się do poradni chorób zakaźnych, gdzie lekarz zdecyduje o dalszym postępowaniu.
Więcej na temat wścieklizny, jak się objawia i jak wygląda przebieg tej śmiertelnej choroby – w artykule Wścieklizna u psów
