Pochodzenie

Losy cavalier king Charles spaniela są nierozerwalnie związane z angielską dynastią Stuartów, za ich panowania stały się ulubieńcami wyższych sfer. Sama królowa Maria Stuart posiadała wiele miniaturowych spanieli, a jeden z nich, najbardziej ukochany, towarzyszył jej nawet w drodze na szafot. Znaleziono go ponoć po egzekucji, ukrytego w fałdach jej spódnicy. Największym ich miłośnikiem był żyjący w latach 1630-1685 król Karol II Stuart i to od jego imienia rasa wzięła swoją nazwę. Król potrafił spędzać całe godziny na zabawach ze swoimi ulubieńcami. Był tak do nich przywiązany, że zdarzało mu się wyjść z wyjątkowo ważnych spotkań rangi państwowej, żeby osobiście wyprowadzić je na spacer. Ówczesny kronikarz, Samuel Pepys narzekał nawet, że król więcej czasu poświęca swoim psom, niż sprawom państwowym. Na mocy odrębnego dekretu przyznał im nawet, jako jedynej rasie, prawo nieograniczonego wstępu do parlamentu. Wyjątkowo przywiązani do tradycji Anglicy nie zmienili tego do dzisiaj.

W XVIII – XIX wieku zapanowała w Anglii wielka moda na wszystko co japońskie i pod jej wpływem zaczęto na dużą skalę krzyżować cavalier king Charles spaniele z przywiezionymi z Japonii małymi pieskami o krótkich pyszczkach: pekińczykami i mopsami. Po pewnym czasie oryginalne king Charles spaniele praktycznie przestały istnieć. Zafascynowani japońszczyzną Anglicy nie zauważyli, że ich własna rasa jest na wyginięciu. Uratował ją pewien Amerykanin, zamiłowany kynolog i pisarz Roswell Eldrige. Zwiedzając w 1926 roku British Muzeum zobaczył je na starych obrazach, na próżno jednak szukał ich na odbywającej się właśnie wystawie Cruft’sa.

Ann’s Son

Wszystkie wystawiane psy były mniejsze od kinga, miały spłaszczone nosy, wypukłe czoła i wielkie wyraziste oczy. Zaoferował więc hodowcom bardzo wysoką, jak na owe czasy, nagrodę w wysokości 25 funtów szterlingów dla najlepszego psa i najlepszej suki reprezentujących ten sam typ, co psy króla Karola II. Pierwszym cavalierem, który zdobył ufundowaną przez Roswella Eldridge nagrodę spaniela starego typu był pies maści blenheim Ann’s Son będący własnością Hewitta Pitt’a. Taką nagrodę jej fundator przyznawał przez kolejnych pięć lat. Zachęta materialna przyniosła spodziewany efekt, na wystawie w 1928 roku pojawiły się takie osobniki. Aby odróżnić je od japońskich krzyżówek dodano im do nazwy słowo cavalier. Tak właśnie powstał a raczej odrodził się cavalier king Charles spaniel. Przez następne lata ich liczba znacząco wzrosła, ale ciągle obie odmiany sędziowano na tym samym ringu.

Wreszcie, w 1945 roku angielski Kennel Club oficjalnie uznał istnienie dwóch ras i ustanowił dla nich odrębny wzorzec. Nowszy typ, pochodzący z krzyżówek z japońskimi psami nazwano king Charles spaniel, a odtworzona rasa otrzymała nazwę cavalier king Charles spaniel. Do popularyzacji cavaliera przyczyniła się księżniczka Małgorzata, która w 1960 roku kupiła psa tej rasy o imieniu Rowley. W 1973 roku cavalier king Charles spaniel Allansmere AQUARIUS zdobył tytuł zwycięzcy Best in Show podczas prestiżowej wystawy Crufta w Londynie. Od tej pory nastąpił szybki wzrost zainteresowania cavalierami. W kraju swojego pochodzenia są one jedną z najliczniejszych i najbardziej lubianych ras. Bardzo popularne są również we Francji, krajach Beneluxu, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. W Polsce pierwsze cavaliery pojawiły się w hodowli “z Piastowskiego Wrocławia”, lecz nie wzbudziły większego zainteresowania. Dopiero w ostatnich latach obserwuje się coraz większe zainteresowanie ta rasą.

Wygląd
Cavalier king Charles to pies o mocnej, bardzo proporcjonalnej budowie. Na pierwszy rzut oka przypomina angielskiego cocker spaniela. Ma prosty grzbiet, szeroką klatkę piersiową, silne lędźwie, lekko zaokrąglony zad i noszony poniżej linii grzbietu ogon. Najbardziej charakterystyczna jest głowa o bardzo lekko zaokrąglonej czaszce, szerokim czole i stosunkowo długiej, niezbyt szerokiej kufie. Oczy szeroko rozstawione, duże, ale nie wypukłe, o ciepłym spojrzeniu. Uszy nisko osadzone, długie, zwisające, bogato owłosione, nadają psu rozbrajający wygląd. Elegancji dodaje mu piękna, jedwabista szata.

Wysokość w kłębie: psy 34-36 cm, suki 32-33 cm
Masa ciała: 5,4-8 kg

Charakter, usposobienie
Cavalier king Charles spaniel to typowy pies do towarzystwa. Choć z królewskich dworów wyniósł zamiłowanie do luksusu, to nadal wykazuje instynkt myśliwski. Z radością idzie złapanym tropem i węszy, ciągnąc swoje wspaniałe uszy po ziemi. Jeśli pies ma być wystawiany, to na takim spacerze powinien nosić specjalną opaskę na uszy, zabezpieczającą sierść przed zniszczeniem. Jest bardzo towarzyski, z ufnością podchodzi nie tylko do ludzi, ale także do innych psów. Zupełnie pozbawiony agresji, jest doskonałym towarzyszem dla dzieci. Pełen werwy, zawsze aktywny i skory do zabawy. Doskonale sprawdza się w konkursach agility. Ze względu na skłonność do nadwagi, spacery i trening mają dla niego wyjątkowo duże znaczenie. Do obrony się nie nadaje. Jeśli mieszka w domu z ogrodem, wykazuje instynkt terytorialny i krótkim szczekaniem alarmuje domowników o pojawieniu się kogoś obcego. Sam w żadne utarczki się nie wdaje.

Szata
Cavalier king Charles spaniel ma wyjątkowo efektowną, długą, lśniącą sierść, która może być lekko pofalowana ale nie kręcona. Uszy porośnięte bardzo długim włosem, obfite pióro na łapach i na ogonie.
Cavalier king Charles spaniel występuje w czterech rodzajach umaszczenia:

– ruby – jednolite płowo rude,
– blenheim – intensywne, kasztanowe łaty na perłowobiałym tle, pożądana łatka w kształcie rombu na głowie
– czarne podpalane,
– tricolor – biało czarne podpalane.

Dopuszczalne, aczkolwiek najniżej cenione, jest umaszczenie czarno-białe. Psy o umaszczeniu tricolor i czarnym podpalanym mają z reguły silniejszą i bardziej obfitą sierść, choć oczywiście zdarzają się wyjątki.

Sierść cavaliera wymaga niezbyt skomplikowanej, ale bardzo systematycznej pielęgnacji. Szczególnej dbałości wymagają jego oczy i uszy.

Więcej na temat pielęgnacji cavaliera i przygotowania go do wystaw

Zdrowie
Mimo że cavaliery zalicza się do psów ozdobnych, to są od nich mniej wrażliwe. Choć żyją długo, nawet do 15 lat, to tak jak wszystkie rasy mają predyspozycję do niektórych schorzeń. Występują u nich nawykowe zwichnięcia rzepek kolanowych, a ich słabo wentylowane, długie uszy mają tendencję do powstawania stanów zapalnych, zarówno na tle bakteryjnym jak i grzybiczym. Problem nie musi wystąpić, jeśli uszy psa będą odpowiednio często sprawdzane i w razie potrzeby czyszczone. Z poważnych schorzeń zdarzają się u cavalierów dziedziczne choroby serca i syringomielia, choroba w której zbyt mała czaszka nie może pomieścić móżdżku i pnia nerwowego, co powoduje wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest to niestety wyjątkowo ciężka choroba o bardzo niepomyślnym rokowaniu. Aby zminimalizować ryzyko, szczeniaka powinno się kupić w dobrej hodowli, w której psy są regularnie badane i można sprawdzić stan zdrowia jego rodziców.

Do kogo pasuje ten pies ?
Cavalier king Charles spaniel to wspaniały pies rodzinny, który nadaje się dla każdego, nawet dla zupełnie niedoświadczonego właściciela. Doskonale adaptuje się do każdych warunków. Może mieszkać w domu z ogrodem a także w małym mieszkaniu, pod warunkiem, że zapewni mu się chociaż jeden dłuższy spacer dziennie. Bardzo chętnie nawiązuje kontakty z innymi psami, dlatego powinien zawsze chodzić na smyczy, żeby właściciel mógł szybko interweniować w przypadku, gdyby jakiś niezbyt przyjaźnie nastawiony pies źle zrozumiał jego zaproszenie do zabawy.

Jest bardzo łagodny w stosunku do dzieci, którym nigdy nie zrobi krzywdy, to raczej psa trzeba czasem chronić przed dziećmi. Wyjątkowo towarzyski, z radością wita wszystkich gości, jest niepoprawnym pieszczochem dla którego każde dodatkowe ręce do głaskania są mile widziane. Bez problemu akceptuje inne zwierzęta w domu i to nie tylko psy ale także koty i małe gryzonie. Nie lubi zostawać sam w mieszkaniu, potrzebuje towarzystwa, za swoim właścicielem chodzi krok w krok. Nadaje się dla osób starszych, jest spokojny, nie zamęcza swoją aktywnością. Prawie nie szczeka. Łatwo go szkolić, bo za smakołyki zrobi wszystko. Ma bardzo wrażliwą psychikę, wymaga łagodnego traktowania, nie można na niego krzyczeć, ani tym bardziej go karcić. Ale uwaga – jest tak rozbrajający i tak potrafi się wdzięczyć, że trzeba bardzo uważać, żeby go nie rozpuścić.

Zalety i wady
+ łatwo przystosowuje się do każdych
warunków
+ pozbawiony agresji
+ łagodny w stosunku do dzieci
+ łatwo się uczy
+ nadaje się do szkolenia i agility
+ bardzo towarzyski
+ łagodny w stosunku do innych zwierząt
+ mało szczeka – dość uparty, wymaga cierpliwości
– nie nadaje się do zbyt forsownych sportów
– jest łakomy, ma tendencję do tycia
– zbyt ufny, co może być dla niego niebezpieczne

Ciekawostki

Mieszkańcami Białego Domu byli nie tylko prezydenci Stanów Zjednoczonych, ale także ich psy. Ulubieńcem państwa Reaganów był cavalier king Charles spaniel o imieniu Rex.

Jak znaleźć dobrą hodowlę ?

• Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, nie kupuj go z niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców
• Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się za pomocą Formularza zgłoszeniowego do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny.

Wzorzec rasy FCI
Wzorzec FCI nr 136 /12. 01. 2009
CAVALIER KING CHARLES SPANIEL
Wersja polska listopad 2010
POCHODZENIE: Wielka Brytania.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 12.01.2009.
UŻYTKOWOŚĆ: Psy ozdobne i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA F.C.I. :
Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa.
Sekcja 7 Angielskie spaniele ozdobne.
Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Żywy, pełen wdzięku, proporcjonalny, o miłym wyrazie.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Sprawny, uczuciowy, zupełnie pozbawiony lęku. Wesoły,przyjacielski, nieagresywny, nieskory do nerwowości.

  … cały wzorzec znajduje się na stronie Związku Kynologicznego w Polsce