Pochodzenie
Kynolodzy, którzy lubią znaleźć dla każdej rasy bardzo odlegle korzenie, najlepiej sięgające starożytności, twierdzą, że kromfohrländer powstał już w XVIII wieku, w wyniku skrzyżowania gryfona z terierem. W rzeczywistości historia rasy jest znacznie krótsza, bo sięga pierwszych lat po II wojnie światowej, ale za to dużo bardziej romantyczna.
Żołnierzom amerykańskim wkraczającym pod koniec wojny do niemieckiego miasta Siegen w Westfalii towarzyszył niewielki rudy piesek w typie gryfona o imieniu Struppi. Podarowali go swojej znajomej, pani Schleifenbaum, w której domu mieszkała już mała foxterierka. Wielkie uczucie, jakie połączyło tę parę zaowocowało przyjściem na świat kilkorga szczeniąt. Ze skojarzenia osobników dwóch różnych w typie ras, przychodzące na świat potomstwo jest zazwyczaj bardzo zróżnicowane. Natomiast ten miot, co dziwne, był bardzo wyrównany. Szczenięta były śliczne, wesołe, zdrowe, o doskonałym charakterze i wszystkie jednakowe. Właścicielka piesków była nimi tak oczarowana, że postanowiła zająć się ich hodowlą. Wiele ras latami czeka na uznanie, w tym przypadku, dzięki zapałowi pani Schleifenbaum, życzliwie wspomaganej przez zaprzyjaźnionego z nią kynologa, już w 1953 roku kromfohrlander został uznany przez niemiecki Kennel Klub, a wkrótce potem przez Międzynarodową Federację Kynologiczną. Rasa poza ojczystymi Niemcami jest praktycznie nieznana.
Wygląd
Kromfohrlander jest średniej wielkości psem o silnym grzbiecie, minimalnie dłuższym od wysokości psa w kłębie. To oznacza, że sylwetka psa zawiera się w prostokącie. Grzbiet mocny i prosty, kłąb wyraźnie zaznaczony, klatka piersiowa dość głęboka i szeroka, nieco węższe od niej lędźwie. Ogon wysoko noszony, zawinięty na grzbiet. Głowa w kształcie klina, stosunek długości kufy do długości czaszki = 1:1. Oczy ciemne, wyraziste, uszy wysoko osadzone, zwisające. Kończyny przednie i tylne proste, dobrze umięśnione.
Wysokość w kłębie: 38 – 46 cm.
Masa ciała: psy 11 – 16 kg, suki 9 -14 kg.
Charakter, usposobienie
Kromfohrländer jest przemiłym psem do towarzystwa. Po swoich przodkach odziedziczył pasję polowania na gryzonie. Jest bardzo przyjazny w stosunku do ludzi, podobnie do innych zwierząt i całkowicie pozbawiony agresji. Ma dobrze rozwinięty instynkt terytorialny, co powoduje, że jest dobrym, czujnym stróżem. Inteligentny i posłuszny, szybko się uczy.
Szata
Istnieją trzy odmiany szaty kromfohrlandera: szorstkowłosa oraz dwie gładkowłose, jedna z długimi, druga ze średniej długości włosami.
Umaszczenie:
białe z podpalanymi znaczeniami, które mogą występować w formie czapraka lub też większych albo mniejszych plam. Charakterystyczna jest biała strzałka na z reguły brązowo umaszczonej głowie.
Sierść kromfohrlandera wymaga niezbyt skomplikowanej pielęgnacji, której pracochłonność zależy od rodzaju owłosienia.
Więcej na temat pielęgnacji kromfohrlandera i przygotowania go do wystaw
Zdrowie
Kromfohrlander jest w zasadzie psem zdrowym i długowiecznym, dożywa średnio 12-14 lat. Jedynym, za to bardzo poważnym problemem dotykającym tę rasę, jest dziedziczne zwyrodnieniowe schorzenie stawów kończyn, które powoduje obrzęk i kulawiznę. Mimo prowadzonych badań i dużego zaangażowania hodowców, nie udało się do tej pory znaleźć genu odpowiedzialnego za to schorzenie.
Do kogo pasuje ten pies ?
Odpowiedź jest bardzo prosta: do każdego. Doskonały pies rodzinny, który nawet niewyszkolony nie będzie sprawiał problemów. Bardzo przywiązany do właścicieli, jest doskonałym towarzyszem dziecięcych zabaw. Może mieszkać w każdym mieszkaniu, potrzebuje jednak co najmniej jednego dłuższego spaceru dziennie. Jest przyjazny dla otoczenia, bez problemu akceptuje wszystkie domowe zwierzęta. Nie jest agresywny, ale w sytuacji zagrożenia potrafi bronić. Ze względu na niewielkie wymagania, doskonale nadaje się również dla osób starszych.
Zalety i wady
+ wspaniały pies rodzinny
+ przyjazny wobec dzieci
+ nadaje się do każdego mieszkania
+ doskonały stróż
+ inteligentny i posłuszny
+ łatwo i chętnie się uczy
+ nadaje się dla ludzi starszych
– dziedziczna choroba stawów
Wzorzec rasy FCI
Wzorzec FCI nr 192 /12. 10. 1998/, wersja angielska
KROMFOHRLÄNDER
POCHODZENIE: Niemcy.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA :12.10.1998.
KLASYFIKACJA: Psy do towarzystwa i domowe.
KLASYFIKACJA F.C.I.:
Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa.
Sekcja 10 Kromfohrländer.
Nie podlegają próbom pracy.
ZARYS HISTORII RASY:
Kromfohrländer jest jedną z najnowszych ras niemieckich, uznaną na świecie w roku 1955. Ilse Schleifenbaum , pierwsza hodowczyni rasy, mieszkała w pobliżu Siegen w południowej części Nadrenii-Westfalii, w okolicy „krom Fohr” (we współczesnym języku niemieckim nazwa ta oznacza „krzywą bruzdę”); stąd też nazwa rasy. Przodkom – foksterierowi szorstkowłosemu i grand griffon vendéen – zawdzięcza urocze usposobienie i temperament.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Średniej wielkości. Istnieją dwie odmiany, różniące się typem szaty :
– szorstkowłosa
– krótkowłosa.
ISTOTNE PROPORCJE:
Długość tułowia nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT:
Łatwo przystosowuje się do otoczenia, łagodny, uroczy towarzysz i pies domowy. Nieco zdystansowany w stosunku do obcych ; o umiarkowanym instynkcie myśliwskim. Agresja i bojaźliwość niepożądane.
… cały wzorzec znajduje się na stronie Związku Kynologicznego w Polsce
