Pochodzenie

Na temat pochodzenia nowofundlanda jest wiele teorii. Według jednej rasa pochodzi od psów zamieszkujących Nową Fundlandię i dużych czarnych psów przywiezionych przez Wikingów. Według drugiej – nowofundland pochodzi z Azji skąd przez Cieśninę Beringa dostał się do Ameryki. Trzecia mówi, że nowofundland pochodzi z Europy, a jego przodkowie w XVII wieku na statkach rybackich dostali się do Nowej Fundlandii, zamieszkiwanej przez hiszpańskich i portugalskich rybaków. Mieli tam duże składy, w których przechowywali solone ryby a ich dobytku strzegły wielkie psy stróżujące rodem z Pirenejów. To one wraz z lokalnymi psami indiańskimi dały początek rasie zwanej St. John’s. Wkrótce wykształciły się dwa typy tych psów: mniejszy, który dał początek labradorom i retieverom oraz większy, który stał się przodkiem landseera i nowofundlanda.

W XVIII wieku psy populacja nowofundlanda zwiększyła się tak bardzo, że najbardziej okazałe zaczęto wywozić do Europy, gdzie pojawiły się we wszystkich portach handlujących rybami. Rasą zainteresowali się Anglicy, którzy w oparciu o psy sprowadzone z Nowej Fundlandii rozpoczęli regularną hodowlę. W 1860 roku po raz pierwszy nowofundlandy pojawiły się na wystawie kynologicznej w Birmingham gdzie zrobiły wielką furorę. W 1886 roku powstał klub rasy, który opracował i zatwierdził jej wzorzec. Wyjątkowe zalety nowofundlandów sprawiły, że stały bardzo popularne zarówno we wszystkich krajach Europy, jak i w Ameryce, gdzie są dziś jedną z najliczniejszych ras.

W Polsce pierwsze nowofundlandy pojawiły się przed II wojną światową. Pod koniec lat osiemdziesiątych XX-go wieku przyjechał do Polski pierwszy pies w typie amerykańskim, który bardzo dużo dobrego wniósł do polskiej hodowli tej rasy. Dziś mamy piękne nowofundlandy we wszystkich kolorach z powodzeniem konkurujące o najwyższe tytuły na światowych ringach.

Wygląd
Nowofundland jest psem o potężnej, imponującej posturze i masywnym kośćcu. Ma niezbyt długi, prosty grzbiet, głęboką klatkę piersiową, mocne lędźwie i długi, sięgający guza piętowego mocno owłosiony ogon, noszony nisko, poniżej linii grzbietu. Kończyny silne, głęboko kątowane, łapy mocne, zwarte z dobrze wysklepionymi palcami.

Głowa zdecydowanie krótsza niż szersza z szerokim, wypukłym czołem, kwadratową kufą i dobrze przylegającymi faflami. Oczy brązowe, głęboko osadzone, uszy małe, osadzone w tyle głowy, naturalnie opadające.

Nowofundland porusza się ociężałym leniwym krokiem, biega natomiast zaskakująco lekko i sprężyście.

Wysokość w kłębie: psy 69 – 74 cm, suki 63 – 69 cm.
Masa ciała: psy 63 – 68 kg, suki 50 – 54 kg.

Charakter, usposobienie
Nowofundlandy były zawsze psami bardzo ciężko pracującymi: towarzyszyły rybakom na łowiskach, pomagały przy wyciąganiu sieci na brzeg, szybko odszukiwały w wodzie zagubione przez rybaków przedmioty a ich samych niejednokrotnie ratowały przed utonięciem. Obdarzone doskonałym zmysłem orientacji potrafiły bezbłędnie wskazać kierunek do brzegu. Pracowały również na lądzie, ciągnęły sanie z ciężkimi ładunkami, takimi jak wielkie pnie drzew pochodzące z wycinki lasów.

Dziś nowofundland jest wspaniałym ratownikiem, potrafi wskoczyć do wody z wysokiego mostu lub nawet z helikoptera. Ma tak silnie zakodowaną pasję ratowania, że będąc z nim nad jeziorem trzeba uważać, żeby nie próbował wszystkich kąpiących się wczasowiczów powyciągać z wody. Nowofundland ma wspaniały charakter, jest psem zrównoważonym, bardzo opiekuńczym w stosunku do dzieci, bez reszty oddanym swoim właścicielom. Jest niezwykle inteligentny i chętnie się uczy, a to, czego się nauczył, zapamiętuje. Nie lubi bezmyślnego powtarzania ćwiczeń, bo to go nudzi, w szkoleniu potrzebuje urozmaicenia oraz pochwał, które uwielbia. Łatwo daje się prowadzić, jest wspaniałym i bardzo miłym psem rodzinnym.

Szata
Nowofundland ma obfitą dwuwarstwową szatę składającą się ze sprężystego, błyszczącego włosa okrywowego oraz bardzo obfitego, gęstego, natłuszczonego podszerstka, który w czasie kąpieli nie pozwala przedostać się wodzie do skóry i chroni psa przed utrata ciepła.

Umaszczenie jednolite: czarne lub brązowe, oraz dwukolorowe: biało-czarne.

Sierść nowofundlanda wymaga bardzo systematycznej pielęgnacji, ponieważ zaniedbana ma tendencję do filcowania.

Więcej na temat pielęgnacji nowofundlanda i przygotowania go do wystaw

Zdrowie
Nowofundlandy, podobnie jak wszystkie duże rasy mają skłonność do dysplazji stawów biodrowych oraz skrętu żołądka. Trzeba więc pamiętać, by w okresie wzrostu nie forsować młodego psa i nie przeciążać jego stawów, nie pozwolić psu zbyt często wchodzić a szczególnie schodzić ze schodów, bo zagraża to jego zdrowiu. Z tego samego względu nie można dopuścić do przekarmiania i wynikającej stąd otyłości. Poważnym problemem zdrowotnym tej rasy są choroby serca a także dziedziczne choroby oczu: postępujący zanik siatkówki, entropium, ektropium a także „cherry eye” – wypadniecie gruczołu trzeciej powieki. Rzadziej zdarzają się choroby nerek i niedoczynność tarczycy.

Do kogo pasuje ten pies ?
Nowofundland nadaje się dla każdego, nawet mało doświadczonego właściciela. Jest przywiązany do całej rodziny, za którą czuje się odpowiedzialny. Niezwykle opiekuńczy wobec dzieci, którym nie pozwoli zrobić krzywdy. Nie pozwala nikomu do nich się zbliżyć, co dziwniejsze, taką opieką potrafi otoczyć nie tylko „swoje”, ale także wszystkie inne dzieci. Nie bez powodu nazywa się go nianią. W filmie Walta Disneya „Piotruś Pan” czarno biała nowofundlandka wspaniale odegrała rolę niani. Te olbrzymy mają tyle wrodzonej opiekuńczości w stosunku do dzieci, że swojej roli prawdopodobnie wcale nie musiała się uczyć. Nie powinno się jednak zostawiać z nim bez nadzoru zupełnych maluchów, żeby przez przypadek, niechcący, nie zrobił im krzywdy.

Ten misiowaty pies potrafi się rozbawić i zmienić w psa pełnego energii i wigoru. Jest bardzo przyjaźnie nastawiony do całego świata, nigdy nie zaatakuje bez powodu, jeśli jednak jego właścicielom zagraża niebezpieczeństwo, nie zawaha się ani chwili i stanie do obrony. Nie zatraca się w agresji, obronę traktuje jako konieczność i obowiązek a nie przyjemność, swoją akcję kończy natychmiast jak tylko uzna, że napastnik przestał być niebezpieczny. W domu nie zabiera dużo miejsca, bo nie ma zwyczaju chodzić krok w krok za swoim właścicielem, bardzo dużo czasu spędza w swoim legowisku. Co jakiś czas musi się jednak utwierdzić, że go kochają, wtedy potrafi przyjść do właściciela i władować mu się na kolana lub skoczyć na ramiona i wielkim ciepłym jęzorem wylizać go po twarzy.

Zalety i wady
+ zrównoważony, pozbawiony agresji
+ bardzo przywiązany do właścicieli
+ doskonały towarzysz dla dzieci
+ nadaje się do każdych warunków mieszkaniowych
+ przyjazny wobec innych zwierząt
+ wspaniały pływak i ratownik
+ inteligentny, doskonale nadaje się do szkolenia – wymaga bardzo systematycznej pielęgnacji
– wrażliwy na upały
– kosztowny w utrzymaniu
– podatny na dysplazję i skręt żołądka
– niektóre psy lubią się ślinić

Ciekawostki

Byron, po śmierci swojego ukochanego nowofundlanda takie napisał mu epitafium:

„W tym miejscu spoczywają kości tego, co posiadał urodę bez próżności, 
siłę bez zarozumiałości, odwagę bez okrucieństwa
i wszystkie cnoty człowieka bez jego przywar”.

Można je oglądać na umieszczonym w centralnym miejscu obelisku. Każdego roku, w rocznicę śmierci psa zbierają się w tym miejscu miłośnicy rasy ze swoimi nowofundlandami.

oo0oo

Natura tak doskonale przystosowała nowofundlandy do pracy w wodzie, że wyposażyła ich silne łapy w ułatwiające pływanie błony pławne. Dla tych, którzy nie widzieli jak to wygląda, dołączamy zdjęcie.

Jak znaleźć dobrą hodowlę?

• Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, nie kupuj go z niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców
• Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się za pośrednictwem Formularza kontaktowego do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny.

Wzorzec rasy FCI
Nowofundland – wzorzec FCI nr 50
KRAJ POCHODZENIA – Kanada.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 29.10.1996.
PRZEZNACZENIE: Pies zaprzęgowy przy ciężkich ładunkach, pies do pracy w wodzie.
KLASYFIKACJA FCI:
Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne.
Sekcja 2. l Molosy, typ górski.
Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Nowofundland jest masywnym psem. o mocnym tułowiu, dobrej muskulaturze i dobrej koordynacji ruchowej.

PROPORCJE:
Długość tułowia, mierzona od stawu barkowego do guza kulszowego, jest większa niż wysokość w kłębie. Tułów zwarty. U suk tułów może być nieco dłuższy i mniej masywny niż u psów. Głębokość klatki piersiowej jest nieco większa niż odległość od klatki piersiowej do podłoża.

  … cały wzorzec znajduje się na stronie Związku Kynologicznego w Polsce