Pochodzenie
Skąd pochodzi pinczer średni – do końca nie wiadomo. Podejrzewa się, że w jego powstaniu brały udział sprowadzone z Anglii teriery a w szczególności black and tan terier. Za tą teorią przemawiałaby także jego nazwa, „ to pinch” po angielsku znaczy łapać, chwytać, szczypać, co może nawiązywać do sposobu łowienia przez nie gryzoni. Odmiennie niż inne rasy, pinczer nie zagryza swojej ofiary, ale najpierw uderza ją łapami a potem zadusza. O jego bliskim pokrewieństwie z terierami może świadczyć uderzające podobieństwo do manchester teriera. Inne źródła, jako przodka pinczera podają niemieckiego psa myśliwskiego zwanego bibarhuntem, który w Niemczech pełnił te samą rolę, co teriery w Anglii. Był to pies szorstkowłosy, podobny do sznaucera. W miotach oprócz psów o szorstkim włosie rodziły się także osobniki gładkowłose, które jako mniej odporne na warunki atmosferyczne chowane były w domach, jako psy do towarzystwa.
Kynologiem, który jako pierwszy opisał pinczery, był dr Ludwik Reichenhach, który określił je jako psy smukłe, bardzo proporcjonalne o obwisłych uszach. To również on w 1836 roku dokonał podziału pinczerów na gładkowłose i szorstkowłose. W roku 1880 powstał pierwszy wzorzec rasy, a piętnaście lat później, w 1895 roku, utworzono niemiecki Klub Pinczera, który w 1907 roku połączył się z Klubem Sznaucera w istniejący do dziś PSK – Klub Pinczera i Sznaucera.
Pod koniec XIX wieku pinczer średni zaczął tracić na popularności. Pojawiła się konkurencja pinczerów miniaturowych i dobermanów, do których powstania pinczery się przyczyniły. Klub rozdzielił księgi rodowodowe pinczerów gładkowłosych i szorstkowłosych, a hodowcy za bardziej atrakcyjne uznali psy o szorstkiej szacie. Wyglądało na to, że rasa zniknie, w 1949 roku do ksiąg rodowodowych nie wpisano ani jednego miotu. Kto wie, czy tak by się nie stało, gdyby nie szef sekcji hodowlanej PSK – Werner Jung, który bazując na kilku psach w wieku od 9-13 lat, w krótkim czasie dochował się około 60 psów, które stały się podstawą współczesnej hodowli pinczera średniego. Choć dziś nie grozi im wyginięcie, to pod względem popularności nadal pozostają daleko w tyle za dobermanami i pinczerami miniaturowymi.
Wygląd
Pinczer średni z wyglądu przypomina większego od siebie dobermana a także mniejszego od siebie pinczera miniaturowego. Jest on podobnie jak one bardzo mocno, proporcjonalnie zbudowanym psem średniej wielkości, o zwięzłej, prawie kwadratowej sylwetce: długość tułowia równa się wysokości psa w kłębie. Ma silny grzbiet, wyraźnie zaznaczony kłąb, głęboką i raczej umiarkowanie szeroką klatkę piersiową, wysoko osadzony ogon oraz silne, proste kończyny o zaokrąglonych łapach. Głowa wąska, bardzo elegancka, z lekko zaznaczonym stopem, osadzona na długiej, smukłej szyi. Oczy ciemne, owalne, średniej wielkości, uszy wysoko osadzone, w połowie załamane. Pies powinien robić wrażenie masywnego, ale nie ciężkiego.
Wysokość w kłębie: psy i suki 45-50 cm.
Masa ciała: psy i suki 14-20 kg.
Charakter, usposobienie
Pinczer średni jest bardzo odważnym, zrównoważonym psem. Ma poczucie własnej wartości, wie czego chce i bardzo lubi rządzić. Wyjątkowo czujny, jest doskonałym, nieprzekupnym stróżem. Z reguły najpierw obserwuje otoczenie i ocenia sytuację a dopiero potem przystępuje do działania. Obdarzony dużą inteligencją, szybko się uczy, doskonale sprawdza się na szkoleniu oraz we wszystkich psich sportach. Wymaga wczesnej socjalizacji i konsekwentnego prowadzenia. Oprócz pasji stróżowania pinczer niemiecki ma również doskonale rozwinięty instynkt myśliwski, może się zdarzyć, że pogoni za jakimś zwierzakiem i trudno go będzie przywołać. Z tego względu na spacerach powinien być zawsze prowadzony na smyczy.
Szata
Pinczer niemiecki ma gęstą, twardą w dotyku szatę o krótkim, gładkim i lśniącym włosie. Występuje w różnych rodzajach umaszczenia: czarne, czarne podpalane, od jednolicie płowego poprzez brązowo-rude do czekoladowego oraz szaroniebieskie podpalane
Pinczer nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych, wystarczy regularne szczotkowanie sierści, trochę częstsze w okresach linienia.
Więcej na temat pielęgnacji pinczera i przygotowania go do wystaw
Zdrowie
Pinczer średni jest zdrowym, odpornym na choroby, długowiecznym psem, dożywa średnio 12 – 15 lat.
Do kogo pasuje ten pies ?
Ze względu na swoje rozmiary pinczer średni nadaje się zarówno do mieszkania w bloku jak i w domku z ogrodem. Przyszły właściciel musi sobie jednak zdawać sprawę z tego, że jest to pies obdarzony bardzo dużym temperamentem, któremu trzeba zapewnić odpowiednią ilość ruchu. Najlepiej wyładuje energię w rozmaitych psich sportach.
Doskonale nadaje się dla osób lubiących bardzo aktywny, sportowy tryb życia. Będzie doskonałym towarzyszem joggingu i rowerowych wycieczek. Uwielbia długie spacery, bez względu na pogodę. Mimo krótkiej sierści jest dość odporny na złe warunki atmosferyczne, co oczywiście nie oznacza, że w chłodne dni może dowolnie długo przebywać na dworze. Po powrocie z zimowego spaceru należy mu się wypoczynek w ciepłym legowisku.
Pinczer jest bardzo przyjaźnie nastawiony do dzieci, wziąwszy jednak pod uwagę jego skłonność do dominacji, lepiej by było, gdyby wspólne zabawy, zwłaszcza z małymi dziećmi, odbywały się pod nadzorem dorosłych. Z tego również względu pies powinien być szkolony i dobrze znać swoje miejsce w rodzinnej hierarchii. Jest to pies uczuciowy i bardzo przywiązany do całej rodziny, łagodnie wprowadzony rygor oraz, co najważniejsze, konsekwentne ale spokojne postępowanie z pewnością tego nie zmieni, uchroni natomiast właścicieli przed stale ponawianymi próbami ich zdominowania.
Bardzo szkoda, że tak niewiele osób decyduje się na jego posiadanie, bo jest to pies mały ciałem, którego wszędzie można zabrać ze sobą, ale wielki duchem. Odpowiednio szkolony z pewnością da swojemu przewodnikowi wiele satysfakcji, doskonale sprawdza się w psich sportach, które angażują go nie tylko fizycznie ale również rozwijają jego psychikę. Doskonały pies dla osób aktywnych i dobrze zorganizowanych.
Zalety i wady
+ nadaje się do każdego mieszkania
+ niezwykle inteligentny
+ bardzo przywiązany do właściciela
+ obdarzony dużym temperamentem
+ czujny stróż
+ niekłopotliwy w pielęgnacji – skłonny do dominacji
– bardzo nieufny wobec obcych
Jak znaleźć dobrą hodowlę ?
- Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, nie kupuj go z niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców
- Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się za pomocą Formularza zgłoszeniowego do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny.
Wzorzec rasy FCI
FCI Standard N° 184 / 18.04.2007
PINCZER NIEMIECKI (Deutscher Pinscher)
POCHODZENIE: Niemcy.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.07.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies stróżujący i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA F.C.I. :
Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do zaganiania bydła.
Sekcja 1.1 Pinczery.
Próby pracy nie obowiązują.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Krótkowłosy pinczer jest przedstawicielem bardzo starej rasy, zapisanej w niemieckich księgach rodowodowych już w roku 1880. Ma on tych samych przodków, co sznaucer, który był kiedyś nazywany szorstkowłosym pinczerem. Obie te rasy różniły się jednak umaszczeniem i rodzajem sierści. Krótkowłose pinczery były zazwyczaj czarne z jasnym podpalaniem, jednolicie rude w różnych odcieniach, błękitno szare do czarnych, lub maści pieprz z solą.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Pinczer niemiecki jest psem krótkowłosym, średniej wielkości, eleganckim, zwartym. Jego sylwetka odznacza się płynnością linii i dumną postawą. Bardzo przypomina sznaucera. Pod krótką sierścią dobrze widać rozwinięte umięśnienie, zwłaszcza, gdy pies jest w ruchu.
WAŻNE PROPORCJE:
– Sylwetka jak najbardziej kwadratowa.
– Długość głowy (mierzona od czubka nosa do potylicy) jest równa połowie długości grzbietu (mierzonej od kłębu do nasady ogona).
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Z natury pełen temperamentu, pewny siebie i opanowany, a przy tym inteligentny i wytrzymały, pinczer niemiecki jest doskonałym psem rodzinnym i do towarzystwa, a także stróżem.
… cały wzorzec znajduje się na stronie Związku Kynologicznego w Polsce
