Są psy, które do późnych lat zachowują piękne owłosienie, u innych z wiekiem sierść staje się słabsza, a im jest dłuższa tym bardziej jest to widoczne. Jej pielęgnacja zaczyna być dla psa męcząca, stąd też wielu staruszkom należącym do ras bardzo bogato owłosionych w starszym wieku skraca się włos, bo tak jest wygodniej i dla psa i dla jego właściciela. Dotyczy to również psów wystawowych, na których pielęgnację właściciele niejednokrotnie poświęcali wiele godzin. Utrzymywanie psa długowłosego w wystawowej kondycji wymaga bardzo czasochłonnej pielęgnacji, jest więc niemal regułą, że po zdobyciu wszystkich wymarzonych tytułów właściciel rezygnuje z zawijania papilotów, skraca sierść i pozwala psu na zabronione dotąd szaleństwa. W sposobie pielęgnacji niewiele się jednak zmienia. Przez całe życie pies wymaga określonych zabiegów, dostosowanych do rodzaju owłosienia z tym, że z biegiem czasu bardziej służą one utrzymaniu czystości niż podkreśleniu urody. W wystawowej kondycji dłużej utrzymuje się zazwyczaj psy bardzo utytułowane, wystawiane jeszcze w klasie weteranów, żeby właściciele potomstwa mogli zobaczyć słynnych przodków. od których ich pupil się wywodzi. Psy pokazywane na ringach weteranów są często tak utrzymane i w takiej kondycji, że trudno je odróżnić od tych w sile wieku. Ich właścicielom należy się za to wielkie uznanie!

Z biegiem lat sierść się często przerzedza, pies szybciej się męczy, staje się dużo mniej odporny na stres i przeziębienie. Dlatego też sposób pielęgnacji należy dostosować do wieku, choć nie ma żadnego powodu, by starszy pies nie był zadbany i wypielęgnowany. Nie ma uniwersalnej recepty jak to robić, bo każda sierść jest inna i każdy pies starzeje się inaczej. Trzeba znaleźć taką formułę, żeby jego sierść wyglądała estetycznie, ale jej utrzymanie w porządku było jak najmniej meczące.

Stan skóry i sierści jest miernikiem zdrowia. Z wiekiem pojawiają się różne dolegliwości, skóra staje się cieńsza, bardziej wysuszona i mniej elastyczna. Włos robi się suchy, łamliwy, do tego dołączają się negatywne skutki związanych z wiekiem zmian hormonalnych. Są one niestety nieodwracalne, choć odpowiednia pielęgnacja może ten proces bardzo znacząco opóźnić.

Bywa, że pies w podeszłym wieku trudniej znosi zabiegi pielęgnacyjne. Trzeba go oczywiście kąpać tak jak do tej pory, tyle, że trochę rzadziej i z zachowaniem dodatkowych środków ostrożności, żeby się nie przeziębił i nie rozchorował. Do kąpieli najlepiej stosować szampon i balsam regenerujący, bo najlepiej odżywia i uelastycznia skórę. Dwukrotne mycie a potem nałożenie odżywki zajmuje tyle czasu, że dla niektórych psów może to być zbyt męczące. Można wówczas użyć preparatu 2 w 1, co bardzo skraca czas kąpieli, bo jest tylko jedno mycie i jedno płukanie.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy z powodu różnego rodzaju dolegliwości psa już nie można wykąpać, a stosowane do tej pory zabiegi pielęgnacyjne, takie jak trymowanie czy rozczesywanie znosi coraz większym trudem. Wówczas najlepiej skrócić sierść tak, żeby można było jej pielęgnację ograniczyć do minimum i żeby była dla psa możliwie najmniej męcząca. W tej sytuacji bardzo dobrze sprawdzają się preparaty do czyszczenia sierści bez użycia wody. Są bardzo wygodne, przywrócenie czystości zabiera kilka minut i nie jest dla psa męczące. Więcej na ten temat w zakładce Czyścimy sierść psa na sucho.

Co się tyczy skracania sierści, trzeba uważać, żeby nie przesadzić, bo okrywa włosowa przestanie pełnić swoją rolę:

• w lecie będzie zbyt rzadka, by ochronić skórę przed poparzeniem słonecznym
• w zimie nie zapewni utrzymania bilansu cieplnego organizmu i pies może marznąć

Długość sierści powinna być taka, żeby przy minimalnej pielęgnacji pies wyglądał schludnie, ale jednocześnie musi spełniać swoją podstawową funkcję i zapewniać mu ciepło. Oczywiście od momentu, kiedy jego własne owłosienie nie spełnia już swojego zadania, pies staruszek powinien dostać odpowiednie, ciepłe ubranko nawet, jeśli do tej pory nigdy go nie potrzebował.

Jeśli pies mimo podeszłego wieku jest w dobrej kondycji, nie ma powodu, by rezygnować ze spaceru, czy biegania po ogrodzie za piłką. Ale to on sam musi regulować intensywność wysiłku. Trzeba go tylko uważnie obserwować i pozwolić mu na odpoczynek, kiedy zauważymy oznaki zmęczenia. Zbyt szybkie zmęczenie i poważna zadyszka powinna być sygnałem do kontaktu z lekarzem weterynarii.

Podczas pielęgnacji sierści lub nawet zwykłego głaskania warto systematycznie sprawdzać, czy na skórze psa nie pojawiły się jakieś zgrubienia lub guzki, bo choć są to najczęściej zmiany łagodne, lepiej ich nie lekceważyć. Z tego też względu wskazana jest bardzo duża ostrożność w operowaniu maszynką do strzyżenia lub nożyczkami, żeby psa nie skaleczyć.

Radzimy:

1.   Nie rezygnujmy z utrzymania podstawowej higieny psa:

• przy osłabionym organizmie trzeba dbać o stan uzębienia, rozchwiane zęby lepiej usunąć, podobnie jak kamień nazębny który jest siedliskiem bakterii i wylęgarnią chorób.
• częściej należy sprawdzać długość pazurów, bo starsze psy mniej biegają i nie są w stanie ścierać ich w sposób naturalny. Nie wolno zapomnieć o ich skracaniu, bo zbyt długie, często nawet zawijające się pazury to dla psa duży dyskomfort. O tym  jak sobie z tym problemem radzić w zakładce Jak prawidłowo skracać psu pazury?

2.   Dbajmy o właściwą dietę

Psy w starszym wieku wymagają odpowiedniej diety dla uzupełnienia niedoboru składników niezbędnych dla utrzymania dobrej formy. Specjalna karma dla seniorów zawiera wszystkie składniki, których w starzejącym się organizmie może brakować – więcej na ten temat w zakładce Karmienie psów w starszym wieku.

I jeszcze jedna ważna sprawa. Nie przesadzajmy z ilością podawanej karmy, otyłość jest zawsze szkodliwa, szczególnie w podeszłym wieku, zbędne kilogramy obciążają i tak już bardzo nadwyrężone stawy, pogarszają krążenie oraz upośledzają pracę serca i innych narządów wewnętrznych. Starajmy się więc do tego nie dopuścić, ale jeśli już się to stało, w zakładce Jak odchudzić grubasa? radzimy co należy zrobić, żeby przywrócić psu prawidłową wagę, bo od tego zależy nie tylko jego zdrowie, ale czasem nawet życie. 

3.   Zapewnijmy psu odpowiednią ilość ruchu

Pies, który ma dużo aktywności fizycznej dłużej zachowuje sprawność i zdrowie. Trzeba mu ją odpowiednio dawkować, natychmiast wyhamowywać, jeśli widzimy, że jest zmęczony, ale regularne spacery i odpowiednie do wieku zabawy z innymi psami pozwolą mu dłużej utrzymać dobrą kondycję. Nie ma lepszego “rozrusznika” dla naszego seniora, niż szczenię, które nie tylko zachęci go do zabawy, ale zmobilizuje jego organizm do wysiłku i go odmłodzi. Wiele osób już się o tym przekonało, kupili szczeniaka w obawie, że staruszek powoli dożywa swojego wieku, a on pod wpływem tego malucha odmłodniał i przeżył jeszcze kilka szczęśliwych lat.