Zwycięskie leonbergery World Dog Show Paryż 2011
Ocena psa na wystawie musi uwzględniać jego budowę anatomiczną oraz poprawność ruchu. Każdy sędzia sam decyduje o kolejności poszczególnych elementów sędziowania, choć najczęściej odbywa się to według następującego schematu: po wejściu na ring psy zostają ustawione w kolejności numerów startowych, następnie przebiegają kilka okrążeń, podczas których sędzia dokonuje wstępnej oceny stawki, po czym na dany przez niego znak zatrzymują się i kolejno, po jednym, zapraszane są do oceny indywidualnej. Obejmuje ona kontrolę poprawności uzębienia, u samców także jąder, a u psów bardzo bogato owłosionych również manualną ocenę budowy anatomicznej. W tym przypadku chodzi o sprawdzenie, czy pies ma rzeczywiście bezbłędną anatomię, czy też poprawiono ją przy pomocy odpowiedniego strzyżenia i modelowania sierści. Można w ten sposób poprawić linię grzbietu, pogłębić klatkę piersiową lub kątowanie kończyn.
W tym czasie pozostałe psy powinny pozostać na swoim miejscu w pozycji wystawowej, bo doświadczony sędzia oceniając jednego psa, bardzo często rzuca okiem na resztę stawki i stara się zobaczyć to, co podczas oceny indywidualnej wystawiający próbują ukryć. Jeśli jest sporo psów i ocena trwa dłużej, niektóre psy zaczynają się niecierpliwić, wówczas lepiej pozwolić im usiąść, niż mają stać jak siedem nieszczęść, ze zwieszoną głową. Natomiast kiedy zbliża się ich kolej, powinny już stać w pozycji wystawowej.
Po zakończeniu oceny sędzia wręcza wszystkim wystawcom opisy uzasadniające werdykt. Jeśli pies schodzi z ringu z oceną doskonałą i pierwszą lokatą, jego opis pozostaje nadal na sędziowskim stole, bo będzie jeszcze uczestniczył w rywalizacji o tytuły wystawowe, a po zakończeniu oceniania wszystkich klas, spośród ich zwycięzców wybrany zostanie Najlepszy Pies Wystawy. To on stanie do porównania z wyłonioną w analogiczny sposób najlepszą suką i w ten sposób zostanie wybrany Zwycięzca Rasy, który będzie miał prawo stanąć na ringu honorowym do rywalizacji o tytuł Najlepszego Psa w Grupie. W finale wszyscy zwycięzcy grup, których jest dziesięć, będą walczyć o zwycięstwo w konkurencjach finałowych Best in Show i tytuł Najpiękniejszego Psa Wystawy.
Nie opuszczajmy wystawy zbyt wcześnie i popatrzmy na tę konkurencję nawet wtedy, kiedy nasz pies nie bierze w niej udziału. Na tym ringu pojawiają się najpiękniejsze psy wszystkich ras i zarówno im, jak i ich właścicielom należą się nasze wielkie brawa, a nie anemiczne oklaski niewielkiej grupki wytrwałych, którzy nie uciekli do domu przed jej zakończeniem. Pustka wokół ringu, na którym odbywają się konkurencje finałowe to coś, czego się nie spotka w całej Europie i co bardzo źle świadczy o naszej kulturze. U nas, nawet na wystawach najwyższej rangi, niestety króluje zasada: biorę zabawki i idę do domu. Przypomina mi to końcówkę przedstawienia teatralnego, kiedy to połowa widowni, zanim wszyscy aktorzy wejdą na scenę, żeby ukłonić się publiczności i podziękować za oklaski, stoi już między fotelami gotowa do wyjścia, żeby jak najprędzej dotrzeć do szatni.
