Nie ulega wątpliwości, że szczenię powinno jak najwcześniej poznać podstawowe zabiegi higieniczne oraz pielęgnacyjne, bo dorosłemu psu dużo trudniej się do nich przyzwyczaić i je zaakceptować. Szczenię, jeśli nie ma złych doświadczeń, jest ufne i przeważnie otwarte na nowe doznania. Najlepiej wykonywać je po powrocie z atrakcyjnego spaceru, kiedy malec jest wybiegany, zmęczony i senny.
Oczy – od pierwszych miesięcy życia przyzwyczajamy szczenię do podstawowych zabiegów higienicznych. Po nocy przemywamy mu oczy płatkiem kosmetycznym zwilżonym specjalnym preparatem przeznaczonym do tego celu, zwłaszcza, jeśli w ich kącikach pojawia się zaschnięta wydzielina. W ten naturalny sposób organizm pozbywa się nagromadzonych w ciągu dnia zanieczyszczeń. Jeśli jednak wydzielina jest bardzo obfita lub oczy są zaczerwienione i łzawią warto skonsultować się z lekarzem weterynarii, bo problem może mieć źródło w niedrożnych kanalikach łzowych. Szczególnie widoczne jest to u białych psów, bo wyciekające na zewnątrz łzy powodują powstanie szpecących żółtych zacieków pod oczami, bardzo widocznych zwłaszcza na jasnym owłosieniu. Więcej na ten temat w zakładce Codzienna higiena psich oczu.
Uszy na tym etapie rzadko sprawiają problemy, ale trzeba przyzwyczaić psa, że często do nich zaglądamy i coś przy nich robimy. Pamiętajmy, żeby tamponem waty lub ręką chronić uszy przed dostaniem się wody podczas kąpieli. Po powrocie ze spaceru w czasie deszczowej pogody, wszystkim kłapouchom trzeba osuszyć wewnętrzną stronę małżowiny usznej miękką szmatką, bo wilgoć jest wyjątkowo sprzyjającym podłożem dla rozwoju chorób grzybiczych. Więcej na ten temat w zakładce Jak prawidłowo czyścić psu uszy?
Zęby w tym wieku nie wymagają specjalnych zabiegów, warto jednak palcem owiniętym czystym kawałkiem tkaniny, a potem z odrobiną psiej pasty do zębów, próbować czyścić psu zęby, żeby go do tego przyzwyczaić. Później na palec nałożymy szczoteczkę, lub zamienimy ją na prawdziwą szczotkę do mycia zębów i pies, przyzwyczajony do przesuwania czymś po jego zębach, nie będzie protestował. W okresie wymiany zębów trzeba regularnie sprawdzać, czy nowe zęby rosną prawidłowo i czy zęby mleczne już wypadły. Zdarza się, że któryś z nich nie ma zamiaru wypaść, a jednocześnie rośnie już nowy i wtedy trzeba usunąć przetrwały ząb mleczny, żeby zrobić dla niego miejsce. Więcej na ten temat w zakładce Jak prawidłowo czyścić psu zęby?
Mycie zębów zapobiega osadzaniu się kamienia nazębnego, który, zwłaszcza dla właścicieli ras miniaturowych, jest prawdziwym utrapieniem. Z tego powodu bardzo wielu yorkom w wieku dwóch lat brakuje już kilku zębów. Widać to doskonale bez zaglądania do pyszczka, bo w miejscu szczerby pies zazwyczaj wystawia języczek.
Łapy i pazury też wymagają bardzo systematycznej pielęgnacji. Problem polega na tym, że bardzo często nawet te psy, które chętnie akceptują szczotkowanie i dotykanie w innych miejscach, bardzo nie lubią jak się dotyka ich łap. Trzeba je więc koniecznie do tego przyzwyczaić, żeby pies zanim cokolwiek zrobimy, już nam łapki nie wyszarpywał. Najlepiej, wtedy, kiedy jest zmęczony i senny, brać jego łapkę do ręki i lekko naciskać opuszki, tak, żeby wysunęły się pazurki, będzie jak znalazł przy ich obcinaniu. U niektórych psów potrzeba skrócenia pazurów pojawia się bardzo wcześnie, zdarza się, że w drugim miesiącu życia są już tak długie, że szczenię uciskając sutek matki przy karmieniu, potrafi go kaleczyć. W późniejszym wieku psom, które biegają po twardym podłożu przeważnie nie trzeba obcinać pazurów, ale trzeba je kontrolować, bo przerośnięte mogą utrudnić chodzenie i zdeformować łapę. Trzeba również pilnować żeby ostrogi (jeśli pies je ma) nie były zbyt długie i zawijając się nie kaleczyły łap. Bardzo ważne jest także usuwanie sierści rosnącej między opuszkami łap, bo potrafi, zwłaszcza w zimie, zbić się w twardą kulę i spowodować bardzo bolesne odleżyny. Więcej na ten temat w zakładce Jak prawidłowo skracać psu pazury?
Gruczoły okołoodbytowe – są psy, które oczyszczają je same, są również takie, u których nie obejdzie się bez pomocy właściciela. Żeby jednak zrobić to prawidłowo, najlepiej przy okazji szczepienia poprosić lekarza weterynarii, żeby pokazał jak się to robi. Na przyszłość będzie jak znalazł, bo w wieku szczenięcym z reguły nie ma z nimi problemów. Problem pojawia się przeważnie u dorosłych psów. Więcej na ten temat w zakładce Jak czyścić gruczoły okołoodbytowe u psa?
