Wyścigi mogą odbywać się na saniach, na specjalnych wózkach (kart) i w kategorii pulka lub rollpulka. Pulka jest rodzajem małej łódeczki, wykonanej z tworzywa sztucznego, do której zaprzęgnięty jest jeden lub dwa psy. Maszer biegnie za pulką na przypiętych do niej nartach biegowych, W wersji wyścigów bez śniegu – maszer biegnie za rollpulką ciągniętą przez psa.
Pulka podobnie jak większość sportów zaprzęgowych trafiła do nas z dalekiej północy. Najprawdopodobniej na początku ten niewielki zaprzęg służył do transportu ekwipunku i trofeów łowieckich a także niewielkich ładunków między sąsiadującymi domostwami. Na zasypanych śniegiem drogach był to najlepszy środek transportu. Jako sport pulka pojawiła się na początku ubiegłego stulecia wraz z innymi dyscyplinami zaprzęgowymi i szybko stała się bardzo popularna. W lecie można pulkę zamienić w rollpulkę zastępując płozy kółkami.
Zaprzęg stanowią niewielkie płaskie saneczki wyposażone po bokach w dwa dyszle, które z przodu połączone są kabłąkiem. Między nimi biegnie jeden, dwa lub nawet trzy ciągnące go psy. Narciarz, którego miejsce jest za zaprzęgiem, kontroluje go za pomocą cienkiej, przyczepionej do niego linki.
Obciążenie powinno być dostosowane do możliwości ciągnącego ją psa. Regulamin zawodów precyzuje, że całkowity ciężar przypadający na jednego psa nie może przekraczać 20 kg, a na sukę 15 kg. Zawody odbywają się na dystansie od 10 do 20 km dla występujących w roli maszera kobiet oraz od 15 do 30 km dla mężczyzn.
Pulka jest sportem trudniejszym niż skikjoring, zawodnik musi odpowiednio kierować psem a także pilnować, żeby sanie nie wypadły z trasy. Poza tym w przeciwieństwie do skikjoringu pies nie ciągnie narciarza, tylko same sanki, narciarz musi biec za zaprzęgiem, co wymaga od niego znacznie większego wysiłku.
Trening zaczyna się od ciągnięcia sań na równym terenie, po linii prostej, dopiero jak pies dobrze się czuje przy saniach, można przystąpić do skrętów i ćwiczeń na bardziej różnorodnie ukształtowanym terenie. Zaczyna się od kilkunastu minut, co najmniej 3-4 razy w tygodniu, a następnie stopniowo wydłuża czas treningu. Pies uczestniczący w zawodach powinien ćwiczyć 2-3 razy w tygodniu przez 1-1,5 godziny.
Uwaga:
Pies, który uprawia sport musi być odpowiednio karmiony. Powinien otrzymywać wysokoenergetyczną, najwyższej jakości karmę dla psów pracujących, która dostarczy mu dużo energii i będzie sprzyjała budowie mięśni, a nie tkanki tłuszczowej. Pamiętajmy, że psa nigdy nie wolno karmić przed treningiem, ponieważ duża aktywność fizyczna z pełnym żołądkiem to ogromne ryzyko niebezpiecznego dla życia skrętu żołądka. Dopiero po powrocie do domu powinien dostać lekki posiłek i odespać emocje na wygodnym, ustawionym w zacisznym miejscu posłaniu.
Bidon z wodą przewodnik powinien mieć cały czas przy sobie. Intensywny wysiłek powoduje znaczną utratę wody, która powinna być systematycznie uzupełniana, dlatego poimy psa zawsze wtedy, kiedy ma na to ochotę. Z tych samych przyczyn, o których piszemy powyżej, podajemy ją często, ale w małych ilościach, żeby nie dopuścić do picia jej zbyt łapczywie, dużymi haustami.
