Szczenię powinno być wesołe, ruchliwe i chętne do zabawy. Dobrze odchowane ma puszystą sierść, bez łupieżu i czystą, elastyczną skórę, bez wyprysków i zaczerwienienia. Nos powinien być wilgotny, bez jakiegokolwiek wycieku, oczy czyste, niezałzawione. Oprócz przejrzenia książeczki zdrowia, warto upewnić się jak szczenię reaguje na dotyk, czy widzi i słyszy.

Dotyk:

• Pogłaszcz szczeniaka, podrap go za uchem i dotknij w różnych miejscach ciała. Powinien z ufnością poddawać się tym pieszczotom i okazywać wyraźne zadowolenie. Protest może świadczyć o tym, że coś go boli, wówczas trzeba odnaleźć wrażliwe miejsce i sprawdzić, co jest przyczyną problemu. Przy okazji warto upewnić się czy nie ma przepukliny, a u pieska czy obydwa jąderka są na swoim miejscu.
• Weź szczenię na kolana, lub kucnij przy nim i spróbuj zajrzeć mu do pyszczka. Powinien na to pozwolić bez warczenia i okazywania agresji.

Słuch:

Potrząśnij pękiem kluczy albo kilkakrotnie zaklaszcz w dłonie i obserwuj reakcję psa:

• Jeśli słyszy, powinien wyraźnie zareagować na odgłos i zainteresować się skąd dochodzi.
• Brak reakcji może oznaczać że pies nie słyszy, lub też jest całkowicie pozbawiony zainteresowania wszystkim, co się wokół niego dzieje, To może to świadczyć o złym samopoczuciu, apatii lub nawet stanie depresyjnym.
• Bez cienia strachu próbuje dociec źródła dźwięku – pies odważny, niewrażliwy na hałas, który będzie się dobrze czuł w każdych warunkach. Nadaje się do mieszkania w wielkich miastach o stałym, dużym natężeniu hałasu. Na nieznajome dźwięki (np. suszarka do włosów, odkurzacz) na początku może reagować lękiem, ale za moment ciekawość zwycięża, podchodzi i próbuje ten przedmiot zidentyfikować. Bardzo prawidłowa reakcja – pies ostrożny, ale nie bojaźliwy.
• Hałas powoduje, że podskakuje ze strachu, a potem ucieka i chowa się w jakimś kącie. Pies jest bojaźliwy, wykazuje nadwrażliwość na hałas. Może przesadnie reagować chowaniem się lub szczekaniem. Nie nadaje się do mieszkania w bloku i spacerowania w centrum dużego miasta. Zdecydowanie lepiej będzie się czuł na wsi lub w domu z ogrodem, położonym przy spokojnej ulicy, z dala od tłumu i wielkomiejskiego ruchu. Uczestniczenie w wystawach kynologicznych z takim psem bywa trudne, bo może się czuć zestresowany w wystawowym zgiełku.

Wzrok:

Stojąc przed psem tak, żeby mógł to zobaczyć, przesuń kolorową tkaninę: żółtą, zieloną lub niebieską

• Jeśli pies okazuje zainteresowanie i podąża wzrokiem za ruchem tkaniny, z pewnością widzi.
• Zupełny brak reakcji i zainteresowania może ale nie musi świadczyć o tym, że szczenię nie widzi, lub słabo widzi. W tym przypadku wskazane jest przeprowadzenie większej ilości testów. Trzeba jednak pamiętać o tym, żeby nie używać do nich przedmiotów czerwonych, bo to jest barwa na którą psy są najmniej wrażliwe

Poza tym warto obejrzeć sierść i skórę, która powinna być jasno różowa, bez podrażnień i wyprysków i rzucić okiem na pozostawione na podłodze odchody, które powinny być dobrze uformowane, bez śluzu i śladów krwi. Zdrowe szczenię powinno być pełne energii, reagować na zaproszenie do zabawy, poruszać się sprawnie, bez upośledzenia ruchu.