Zarówno suka, którą zamierzamy kryć jak i reproduktor powinni być zdrowi, w doskonałej kondycji fizycznej. Szczególnie ważne jest prawidłowe karmienie przyszłej matki w okresie poprzedzającym ciążę, żeby przygotować jej organizm do dużego wysiłku jaki ją czeka: najpierw dwumiesięczna ciąża, a następnie wykarmienie kilku a czasem nawet kilkunastu szczeniąt. Powinna być dobrze odżywiana, ale nie przekarmiana, ponieważ otyłość nie służy jej zdrowiu, a poza tym może powodować, że poród będzie przebiegać mniej sprawnie.
Pierwszym etapem przygotowania suki do porodu jest jej odrobaczenie, niestety nie daje ono 100% pewności, że szczenięta będą wolne od pasożytów. W organizmie suki larwy mogą przedostać się do tkanek narządów wewnętrznych lub mięśni i tam otorbione przetrwać bardzo długi czas. Hormony ciążowe zazwyczaj uaktywniają drzemiące larwy, które najpierw przez łożysko, a później wraz z mlekiem matki mogą przedostać się do organizmu szczeniąt. Ma to miejsce w ostatniej fazie ciąży, dlatego dodatkowe odrobaczenie suki dwa tygodnie przed porodem oraz dwa tygodnie po porodzie zmniejszy, ale niestety całkowicie nie wykluczy takiego zagrożenia. Rodzaj preparatu odrobaczającego, a także jego dawkę, należy koniecznie skonsultować z lekarzem weterynarii, żeby nie podać środka, który mógłby okazać się szkodliwy dla szczeniąt.
Równie istotną sprawą jest ochrona przeciw pasożytom zewnętrznym. Nawet jeśli suczka jest bardzo zadbana, zawsze może ze spaceru przynieść w sierści pchły, które mogą być źródłem zakażenia tasiemcem psim, oraz kleszcze przenoszące groźną dla życia psów boreliozę. Na wszelki wypadek trzeba sprawdzić, czy w sierści nie ma pcheł i profilaktycznie spryskać sierść odpowiednim preparatem przeciw pchłom. Jeszcze lepiej sprawdzi się obroża przeciwpasożytnicza, która ma szerokie spektrum działania, wystarczy od wczesnej wiosny do późnej jesieni i jest praktycznie niezawodna. Więcej na ten temat w zakładce Wybieramy środki p/pchłom i kleszczom.
Przed planowaną ciążą trzeba koniecznie powtórzyć suczce wszystkie szczepienia. Najlepiej zrobić to miesiąc przed cieczką, ale nie później niż 2-3 tygodnie przed kryciem. Poziom przeciwciał jest wówczas bardzo wysoki i w ten sposób szczenięta, za pośrednictwem siary znajdującej się mleku matki, zostaną uodpornione przeciw najgroźniejszym chorobom wieku szczenięcego. Zazwyczaj szczepimy psy co dwanaście miesięcy, w tym przypadku można ten czas nieco skrócić gdyby okazało się, że zwyczajowy termin przypomnienia szczepień wypada na okres ciąży lub odchowania szczeniąt.
Jeśli przy poprzednim porodzie wystąpiły komplikacje, lub suka w późniejszym okresie uległa poważnemu wypadkowi skutkującemu urazem miednicy, trzeba przed kryciem koniecznie skonsultować się z lekarzem weterynarii, bo może się okazać, że ze względu na zwężenie miednicy lub jej deformację nie ma szans na poród siłami natury i konieczne będzie cesarskie cięcie. W tej sytuacji czekanie na rozpoczęcie naturalnej akcji porodowej może doprowadzić do utraty szczeniąt.
W czasie ciąży należy zapewnić suce jak najwięcej ruchu, ale jej nie przeforsować. Sygnałem do powrotu do domu powinny być pierwsze oznaki zmęczenia. Nie powinna biegać przy rowerze, wskakiwać na skarpy lub z nich zeskakiwać, Trzeba bardzo uważać, żeby jej nie zatuczyć, co troskliwym właścicielom nierzadko się zdarza. W zakładce “Zasady dobrego żywienia psa” można znaleźć informacje na temat prawidłowego karmienia suki w okresie poprzedzającym macierzyństwo, karmienia suki szczennej a także po urodzeniu, karmienia suki w okresie laktacji.
