Uważny właściciel powinien obserwować psa na spacerze i zwrócić uwagę nie tylko na to, co jego przyjaciel pozostawia na swojej drodze, ale także na to, czy wypróżnianie nie sprawia mu trudności. Dzienny bilans spacerów musi być kompletny: kilka razy siusiu i dwie – trzy kupki. Zbyt częste wypróżnienia mogą świadczyć o przekarmianiu, zdarza się, że łakomy pies pochłania ogromne ilości jedzenia, którego nie jest w stanie strawić i musi je wydalić. Niestety ten sposób żywienia psa to najdroższy sposób użyźniania trawników. Natomiast zbyt rzadkie wypróżnienia przy normalnym apetycie są bardzo niekorzystne dla zdrowia i świadczą o tym, że coś z trawieniem naszego przyjaciela nie jest w porządku.

Pies zazwyczaj starannie wybiera odpowiednie miejsce, kiedy już wreszcie zobaczymy bardzo długo wyczekiwanego „kangurka” możemy uznać, że cel spaceru został osiągnięty. Zdarza się jednak, że pies wielokrotnie przymierza się, chwilę pozostaje w charakterystycznej pozycji i w końcu rezygnuje. Wyraźnie widać, że ma problem z wypróżnieniem, a kiedy wreszcie mu się to uda, na z trudem oddawanym po małym kawałku stolcu nierzadko widać krew. Jeśli taki stan utrzymuje się przez dłuższy czas, nie ulega wątpliwości, że potrzebna jest radykalna zmiana sposobu żywienia albo, jeśli to nie da oczekiwanych rezultatów, leczenie. Nie znaczy to, że powinniśmy mu podać środki przeczyszczające, bo trzeba wiedzieć, że psu ich dawać nie wolno, bo może dojść do wgłobienia jelita. W wyjątkowych przypadkach można mu natomiast podać olej parafinowy, do nabycia bez recepty w aptece, w ilości 10 ml na każde 10 kg wagi ciała. Najwygodniej go odmierzyć jednorazową strzykawką lub miarką do lekarstw. Jest to skuteczne w przypadku jednorazowego problemu, jeśli ten stan się utrzymuje nie można tego zlekceważyć i trzeba zaprowadzić psa do weterynarza.

U psa cierpiącego na zaparcia, dolny odcinek jelita grubego wygląda tak, jak na poniższym zdjęciu rtg – jest rozdęty i przepełniony zbitymi masami kałowymi, których pies nie potrafi się pozbyć. W tym przypadku jest to zbity korek, który powstał na skutek podania psu sporej ilości zmielonych kości.

złogi kałowe w jelicie grubym psa

Najczęstsze przyczyny zaparć:

• Nagła zmiana sposobu żywienia
• Źle zbilansowana dieta, składająca się z produktów niskiej jakości, o dużej ilości wypełniaczy i małej wartości odżywczej. Sprzyja to otyłości, pies pochłania puste kalorie i musi zjeść odpowiednio więcej karmy, żeby zaspokoić głód. Część z niej nie zostaje strawiona w jelicie cienkim i dlatego do jelita grubego przechodzi znacznie więcej masy, niż gdyby karma była prawidłowo zbilansowana i prawidłowo strawiona.
• Otyłość. Bardzo dużo psów z powodu nadwagi prowadzi leniwy tryb życia, niechętnie wychodzą na spacery co powoduje, że wypróżniają się zbyt rzadko. Masy kałowe dłużej zalegają w jelicie grubym, woda, którą zawierają jest absorbowana przez ścianki jelita, wskutek czego stają się suche i twarde.
• Brak ruchu. Psy mające zbyt mało ruchu, mają z reguły wolniejszą perystaltykę jelit, co spowalnia i upośledza trawienie.
• Obecność w jamie brzusznej jakiegoś tworu. Chodzi o różnego rodzaju guzy i narośle, które wrastają w jelito grube i zmniejszają jego pojemność.
• Niedostateczne spożycie wody lub odwodnienie organizmu. To powoduje, że woda znajdująca się w kale jest w większym stopniu absorbowana przez ścianki jelita.
• Obecność ciała obcego w przewodzie pokarmowym. Jest to tym bardziej prawdopodobne, jeśli zaparciu towarzyszą odruchy wymiotne. W takiej sytuacji nie należy psa karmić i poić, tylko zaprowadzić do weterynarza. Zdjęcie rtg potwierdzi lub rozwieje nasze podejrzenia.
• Różnego rodzaju wady lub schorzenia, które dodatkowo upośledzają trawienie.

Brak wypróżnienia w ciągu dwóch dni, przy jednoczesnym niepokoju zwierzęcia powinien skłonić właściciela do wizyty u lekarza weterynarii. Bardzo możliwe, że niezbędne będzie zrobienie psu lewatywy i przepisanie odpowiedniej diety, żeby nie dopuścić do ponownego pojawienia się problemu. Wśród zaleceń zapewne pojawi się dostosowanie ilości podawanej karmy do rzeczywistych potrzeb psa, podawanie większej ilości płynów, zmniejszenie wagi ciała i radykalna zmiana trybu życia. Natomiast w przypadku stwierdzenia medycznych przyczyn problemu, pozostaje stosować się do zaleceń weterynarza.

temu pieskowi wypróżnienie sprawia wyraźną trudność

Jeszcze raz dla przypomnienia!
psu nigdy nie wolno podawać środków przeczyszczających przeznaczonych dla ludzi, ponieważ może to spowodować wgłobienie jelita. Można mu natomiast zaaplikować olej parafinowy w ilości 10 ml na każde 10 kg wagi ciała.

Uwaga

Artykuł ma charakter informacyjny. Naszym celem jest zwrócenie uwagi opiekuna psa na te zmiany w jego wyglądzie oraz zachowaniu, które mogą być objawem choroby. Jeśli coś nas niepokoi, nie zwlekajmy z wizytą u lekarza weterynarii. Pies nie powie, co mu dolega, dlatego obserwujmy go bardzo uważnie, by móc przekazać jak najwięcej istotnych informacji o jego dolegliwościach i odpowiedzieć na zadawane pytania. Ułatwi to postawienie prawidłowej diagnozy i zwiększy szanse naszego przyjaciela na szybki powrót do zdrowia.